Ο Νεομάρτυρας Γεώργιος γεννήθηκε στη περιοχή της Αττάλειας της Παμφυλίας της Μικράς Ασίας από εύπορους και πιστούς γονείς, οι οποίοι είχαν και ιδιόκτητη εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης. Όταν ήταν ακόμα μικρός, ο Γεώργιος, αρπάχτηκε από τον Αγά Προύσαλη (Πασά της περιοχής), κατά τις συνηθισμένες αρπαγές χριστιανόπουλων από τους Τούρκους. Eξισλαμίστηκε, δηλαδή έγινε μουσουλμάνος και ονομάστηκε Μεχμέτ. Για να τον κρατήσει μάλιστα ο αγάς κοντά του, τον πάντρεψε αργότερα και με την κόρη του.
Οι γονείς του, αγνοώντας τα συμβάντα, θρηνούσαν την απώλειά του. Όταν πληροφορήθηκαν τη φρικτή είδηση, οδύρονταν και ζητούσαν τρόπο να τον δουν έστω και από μακριά. Μη μπορώντας να τον πλησιάσουν, παρακάλεσαν κάποια γνωστή τους χριστιανή γυναίκα, ονόματι Μαρία, η οποία ήταν υπηρέτρια στο σπίτι του αγά, να του θυμίσει την καταγωγή του. Με φόβο η Μαρία τόλμησε να μιλήσει στον Γεώργιο για τους γονείς του, την καταγωγή του και τη θρησκεία του.
Ο λόγος της είχε άμεσο αποτέλεσμα, καρποφόρησε στην καρδιά του και ο Γεώργιος επιθυμούσε πλέον να φύγει, αλλά δεν γνώριζε πώς. Μηχανεύτηκαν λοιπόν το εξής: ο ένας να προφασιστεί ότι πηγαίνει για προσκύνημα στη Μέκκα και η άλλη στα Ιεροσόλυμα. Πράγματι συναντήθηκαν εκεί και προσκύνησαν με χαρά και ευλάβεια τους Αγίους Τόπους. Στη Μονή του Αγίου Σάββα, ο Γεώργιος εξομολογήθηκε και επανεντάχθηκε στην Εκκλησία. Παρέμεινε στα Ιεροσόλυμα για δύο χρόνια, παρακαλώντας αδιάκοπα τον Θεό για τελεία συγχώρηση.
Αργότερα εγκαταστάθηκαν στην Κρήνη της Μικράς Ασίας, όπου ο Γεώργιος εργαζόταν ως καφεπώλης και νυμφεύτηκε την Ελένη Μαυρογιάννη. Λόγω της Επανάστασης του 1821 υπήρχαν συνεχείς μετακινήσεις του τουρκικού στρατού. Ο Γεώργιος, επειδή γνώριζε άριστα την τουρκική γλώσσα, εργαζόταν ως ιπποκόμος στο Διοικητήριο. Κάποια μέρα διαδόθηκε ότι θαπεράσει από την Κρήνη ο πασάς της Αττάλειας. Η Μαρία και η σύζυγος του Γεωργίου τον παρακαλούσαν να φύγει μέχρι να περάσει ο πασάς. Ο Άγιος τις διαβεβαίωσε ότι δεν πρέπει να φοβούνται, διότι δεν πρόκειται να πάθει κανένα κακό· αντίθετα, έχει να ωφεληθεί. Οι αγαθές γυναίκες δεν κατάλαβαν ότι εκείνος είχε αποφασίσει να μαρτυρήσει για τον Χριστό.
Επιζητώντας το μαρτύριο, ο Γεώργιος πήγε στο Διοικητήριο, βοήθησε τον διερχόμενο πασά –τον πρώην πεθερό του– να κατέβει από το άλογο και ομολόγησε με παρρησία την πίστη του στον Χριστό.
Ο πασάς εξοργίστηκε και διέταξε να τον κλείσουν στη φυλακή, όπου τον έδειραν σκληρά και του έκλεισαν τα πόδια στο τιμωρητικό ξύλο. Οι βασανιστές συνέχισαν τις πιέσεις με κολακείες και απειλές. Εκείνος υπέμεινε φρικτά βασανιστήρια· του τοποθέτησαν πυρωμένο χάλκινο σκεύος στο κεφάλι και περιέχυναν το σώμα του με ζεματιστό λάδι. Ο Άγιος τα δεχόταν όλα με πολλή υπομονή. Βλέποντας τη σταθερότητά του, ο πασάς διέταξε τον απαγχονισμό του.
Με έναν χριστιανό που του έφερνε τροφή, ο ευλαβέστατος ιερέας Γρηγόριος έστειλε τα Άχραντα Μυστήρια μέσα σε μια σταφίδα, και ο Γεώργιος μετάλαβε με αγαλλίαση. Όλη τη νύχτα έμεινε άγρυπνος προσευχόμενος. Το επόμενο πρωί τον έφεραν στο κέντρο της Κρήνης, όπου είχε στηθεί η αγχόνη. Τον ρώτησαν για τελευταία φορά αν αλλάζει γνώμη, προσφέροντάς του αξιώματα, τιμές και πλούτη. Ο Άγιος απάντησε:
«Το μόνο αξίωμα που επιθυμώ είναι να πάω μια ώρα γρηγορότερα στον Χριστό».
Οι δήμιοι του πέρασαν τον βρόχο στον λαιμό και ο Άγιος, στρέφοντας το πρόσωπο προς την Ανατολή και προφέροντας το «Μνήσθητί μου, Κύριε», παρέδωσε το πνεύμα.
Η μνήμη του εορτάζεται στις 25 Ιουνίου 1823. Ιδιαίτερα τιμάται στην Νέα Κρήνη, στην Ιερά Μητρόπολη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς, όπου βρίσκεται και το Μητροπολιτικό Ναΰδριό του, στην παραλία της Νέας Κρήνης, σε ένα πανέμορφο σημείο δίπλα στη θάλασσα.
Απολυτίκιο (ήχος γ΄)
Θεῖον βλάστημα, τῆς Ἀτταλείας, καὶ ἀγλάϊσμα, πόλεως Κρήνης,
ἀνεδείχθης Νεομάρτυς Γεώργιε, ὑπὲρ Χριστοῦ γὰρ ἀθλήσας
στεῤῥότατα, τὸν δι’ ἀγχόνης ὑπέμεινας θάνατον. Μάρτυς
ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα
ἔλεος.
Πηγές:
https://www.pemptousia.gr/2015/06/o-agios-neomartis-georgios-a
po-tin-attalia-tis-mikras-asias/