Τι θα λέγατε, παιδιά, αν περπατούσαμε σε μια τεράστια έρημο όπου όλα είναι ξερά και ξαφνικά βλέπαμε μπροστά μας να έχει φυτρώσει ένα πανέμορφο δροσερό λουλούδι και μάλιστα πολύ ευωδιαστό; Θα μας φαινόταν απίστευτο! Θα λέγαμε πως έγινε κάποιο θαύμα! Από πού βρήκε νερό; Και πώς μπορεί αυτό το λουλούδι να μην ξεραίνεται, να παραμένει έτσι ολάνθιστο και με τέτοιο υπέροχο άρωμα μέσα στη μέση της ερήμου, όπου δε φυτρώνει τίποτα; Ε, λοιπόν, σήμερα θα μιλήσουμε για ένα τέτοια θαυμαστό λουλούδι. Θα μιλήσουμε για μια νέα Αγία που με τη ζωή της ευωδίασε με την ευωδία του Χριστού μέσα στα έρημα και σκοτεινά χρόνια της σκλαβιάς, στα 400 χρόνια της τουρκοκρατίας, τότε που όλα τα ‘σκιαζε η φοβέρα. Οι χριστιανοί φοβόντουσαν να ομολογήσουν την πίστη τους, γιατί θα τους περίμεναν μαρτύρια. Κρυφά και πολύ προσεκτικά λάτρευαν τον αληθινό Θεό, γιατί οι Τούρκοι τους καταδίωκαν και με βασανιστήρια τους ανάγκαζαν να αλλαξοπιστήσουν, να προδώσουν το Χριστό και να πιστέψουν στον Αλλάχ.
Ας ταξιδέψουμε στο χρόνο: 1751. Η Αβυσσώκα ήταν ένα χωριό μερικά χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη, που σήμερα λέγεται Όσσα (στο Λαγκαδά). Σ’ αυτό το χωριό μεγαλώνει ένα κοριτσάκι, η μικρή Κυράννα. Οι συνθήκες δεν είναι καθόλου ευνοϊκές. Τουρκοκρατία. Η πατρίδα της είναι σκλαβωμένη. Οι γονείς της άνθρωποι απλοί αλλά με βαθιά πίστη ανατρέφουν, το μοναδικό τους παιδί, την Κυράννα, με ευλάβεια. Έτσι, η Κυράννα μαθαίνει από μικρό παιδί ποιος είναι ο αληθινός Θεός. Μέσα στην παιδική καρδιά γεννιέται μια γνήσια και δυνατή αγάπη για τον Χριστό. Μέσα στους διωγμούς και τις απειλές από τους Τούρκους κατακτητές βρίσκει όπλο ανίκητο την προσευχή. Ανακαλύπτει το μυστικό της αληθινής χαράς: είναι η ζωή με τον Χριστό. Ζει χαρούμενη, ειρηνική και ελεύθερη μέσα στη σκλαβιά.
Ήταν πολύ όμορφη και χαριτωμένη εξωτερικά, μα ακόμη πιο όμορφη ήταν η ψυχή της που ήταν στολισμένη με τις αρετές του Θεού, με καλοσύνη, ευγένεια, σεμνότητα και αγνότητα.
Αυτή η θεία χάρη που κατοικούσε μέσα της ήταν που έκανε ακόμη πιο λαμπερό το προσωπό της και το καθάριο βλέμμα της αντιφέγγιζε τον ουρανό.
Κάποια μέρα, όμως, την είδε εκεί στο χωριό ο σούμπασης, αυτός που μάζευε τους φόρους από τους σκλαβωμένους Έλληνες. Ήταν μάλιστα γενίτσαρος, δηλαδή, Έλληνας που από μικρό παιδάκι τον είχαν αρπάξει οι Τούρκοι και είχε γίνει Τούρκος, μεγάλωσε μισώντας τους σκλάβους χριστιανούς της πατρίδας του. Αυτός μόλις είδε την νεαρή Κυράννα εντυπωσιάστηκε από το φωτεινό της πρόσωπο και την έκτακτη ομορφιά της και θέλησε να την πλησιάσει με κακούς σκοπούς. Να της ζητήσει, δηλαδή, να αλλάξει την πίστη της στο Θεό, να πει ότι πιστεύει στον Αλλάχ, να τουρκέψει και μετά να την κάνει γυναίκα του. Στην αρχή προσπάθησε να δελεάσει την Κυράννα με διάφορες κολακείες. «Είσαι πολύ όμορφη, ξεχωρίζεις από όλα τα άλλα κορίτσια, έχεις κάτι ιδιαίτερο πάνω σου». Της υποσχέθηκε πλούτη, δόξα, τιμές, μια ζωή γεμάτη καλοπέραση. Δεν ήταν μικρή η παγίδα… ούτε της ήταν εύκολο να απαντήσει «όχι». Σκεφτείτε πως ζούσε ως σκλάβα και τώρα της δινόταν η ευκαιρία να γλιτώσει από τα βάσανα της δουλείας και μάλιστα να ζήσει πλουσιοπάροχα, να βάλει ένα τέλος στη φτώχια και τις ταλαιπωρίες.
Η Κυράννα όμως καθόλου δεν επηρεάστηκε, δεν ταλαντεύτηκε ούτε λεπτό, δεν αναρωτήθηκε τι να κάνει, γιατί ο πιο μεγάλος πλούτος γι’ αυτήν ήταν ο θησαυρός της πίστης στον Χριστό. Η πιο μεγάλη τιμή της ήταν πως ήταν βαφτισμένη χριστιανή και δεν ήθελε καμία δόξα του κόσμου.
Ο Τούρκος, όμως, επέμενε κι απαιτούσε από την Κυράννα να αρνηθεί τηχ ριστιανική της πίστη. Η σταθερή της άρνηση τον εξόργισε και τότε άρχισε να φωνάζει και να τη φοβερίζει ότι θα τη βασανίσει σκληρά. Η Κυράννα άφοβα του απάντησε: «καλύτερα να πεθάνω παρά να αρνηθώ τον Χριστό. Για το Χριστό δίνω και τα νιάτα μου και τη ζωή μου». Τόσο πολύ αγαπούσε το Χριστό η Αγία και το ομολογούσε με θάρρος. «Χριστιανή γεννήθηκα, Χριστιανή θα πεθάνω». Ο γενίτσαρος δεν άντεχε άλλο να την ακούει, ούρλιαζε σαν θηρίο από τα νεύρα του. Το ‘νιωσε μεγάλη προσβολή να αρνείται την αμαρτωλή του πρόταση ένα νεαρό κορίτσι.
Έτσι, μαζί με άλλους τούρκους αρπάζουν την Αγία και την οδηγούν στο δικαστή, στη Θεσσαλονίκη. Εκεί λένε ψέματα ότι τάχα στην αρχή η Κυράννα δέχθηκε να τον παντρευτεί και να αλλαξοπιστήσει, αλλά αργότερα άλλαξε γνώμη, την κατηγορούν για αθέτηση υπόσχεσης. Πού να βρει η Κυράννα το δίκιο της; Στο δικαστήριο οι τούρκοι άρχισαν πάλι με κολακείες, με γλυκόλογα και χαμόγελα. Αλλά όταν διαπίστωσαν ότι η Κυράννα μένει πιστή στον Χριστό της μίλησαν άγρια. Η Αγία ατάραχη τους είπε μόνο τούτα τα λόγια: «Εγώ είμαι Χριστιανή και αγαπώ τον Κύριό μου Ιησού Χριστό, για την αγάπη Του είμαι έτοιμη να χύσω και το αίμα μου. Ακούστε, λοιπόν, την απάντησή μου και πλέον άλλον λόγο μη περιμένετε να σας πω».
Οι Τούρκοι ντροπιασμένοι από τη νεαρή χριστιανή, εξοργίζονται και τη ρίχνουν στη φυλακή. Ο σούμπασης μανιασμένος δεν ικανοποιείται με τη φυλάκιση. Παίρνει κι άλλους γενίτσαρους και πηγαίνει κάθε μέρα στη φυλακή. Βασανίζουν αλύπητα την αγία Κυράννα. Άλλος την κλωτσούσε, άλλος τη χτυπούσε με ξύλο ή με μαχαίρι και άλλος με γροθιές μέχρι να λιποθυμήσει. Όταν έφευγαν έδιναν εντολή στο δεσμοφύλακα να συνεχίσει τα βασανιστήρια. Κι αυτός το βράδυ την κρεμούσε με αλυσίδες και την έδερνε με ό,τι έβρισκε και την άφηνε κρεμασμένη μέσα στο κρύο. Οι φυλακισμένοι που έβλεπαν πώς τυραννούσαν την Αγία, φώναζαν, διαμαρτύρονταν γι’ αυτή την αδικία. Μα οι Τούρκοι αγρίευαν ακόμη περισσότερο.
Κανένα παράπονο δεν ακουγόταν από το στόμα της Αγίας. Τα υπέμενε όλα αυτά τα φοβερά βασανιστήρια με ησυχία και σιωπή, σαν να υπέφερε κάποια άλλη κι όχι εκείνη. Μέσα της συνεχώς προσευχόταν κι ο νους της βρισκόταν στους Ουρανούς, στον αγαπημένο της Κύριο Ιησού Χριστό. Κάποια φορά ο γενίτσαρος βασάνισε την αγία Κυράννα μέχρι θανάτου κι ο δεσμοφύλακας μετά την κρέμασε και τη χτυπούσε με μανία ξεσχίζοντας το σώμα της. Εκείνο το βράδυ η ψυχή της Αγίας Κυράννας πέταξε για να συναντήσει τον Χριστό που τόσο αγάπησε και για χάρη Του μαρτύρησε. Ήταν 28 Φεβρουαρίου του 1751.
Στον αγώνα του μαρτυρίου βγήκε νικήτρια και ο Κύριος τη στεφάνωσε με το φωτεινό στεφάνι του Παραδείσου. Οι φυλακισμένοι κατάλαβαν γιατί τα ξημερώματα φως έλαμψε ξαφνικά στο κελί που κρεμόταν το σώμα της Αγίας. Ήταν σαν αστραπή. Ένα εκτυφλωτικό φως περιβάλλει το σώμα της Αγίας Κυράννας και φωτίστηκε όλη η φυλακή λες και μπήκε μέσα ο ήλιος. Κραυγές δέους ακούγονται από τους συγκρατουμένους, οι φυλακισμένοι Χριστιανοί φώναζαν το «Κύριε ελέησον», οι εβραίοι πέσανε μπρούμυτα για να μην βλέπουν το φως και οι Τουρκάλες φώναζαν: «ωωω!, το κρίμα της φτωχής Ρωμιάς μας έφθασε και έπεσε σαν αστραπή να μας κάψει». Ο δεσμοφύλακας από το φόβο του άρχισε να τρέμει και είπε στον Χριστιανό φύλακα να κατεβάσει την Αγία. Τότε το φως σιγά-σιγά υποχώρησε και μια υπέροχη ευωδία έμεινε για πολλή ώρα σε όλη τη φυλακή. Σ’ αυτή τη φυλακή που μύριζε από μούχλα και υγρασία και βρωμιά, τώρα ένα ουράνιο άρωμα γέμισε τα κελιά.
Οι Τούρκοι ντροπιασμένοι σιωπούσαν μπροστά στα θαυμαστά γεγονότα. Οι Χριστιανοί ενταφίασαν την Αγία με συγκίνηση, αλλά και με χαρά για τα θαυμάσια του Αληθινού και Ζωντανού Θεού μας, που φανέρωσε τη δόξα και τη δύναμή Του με την ακλόνητη πίστη της Αγίας Κυράννας. Τα αγιασμένα και βαμμένα στο αίμα φορέματά της Κυράννας τα μοίρασαν για ευλογία στους πιστούς.
Από το 1868 ανυψώθηκε στο χωριό της Αγίας Κυράννας, στην Όσσα, ένας μεγαλοπρεπής Ναός, αφιερωμένος στη νεαρή κόρη που έμεινε ασάλευτη στην αγάπη της στον Χριστό.
Πάρα πολλοί χριστιανοί την επισκέπτονται για να ζητήσουν την πρεσβεία της. Υπάρχουν οικογένειες που δίνουν το όνομά της στα παιδιά τους από ευγνωμοσύνη στην Αγία.
Μέχρι το 2011 προσκυνούσαμε μόνο την εικόνα της, γιατί κανείς δε μπόρεσε να βρει πού είχαν μεταφέρει τα λείψανα της Αγίας. Ώσπου στις 12 Σεπτεμβρίου του 2011, καθώς έσκαβαν στην Όσσα κάτω από το Ιερό Βήμα του παλιού Ιερού Ναού των Ταξιαρχών βρέθηκαν τα λείψανα της Αγίας. Έντονη ευωδία μας βεβαίωσε γι’ αυτό, αλλά και ιατροδικαστές τα εξέτασαν και
διαπίστωσαν ότι πρόκειται για λείψανα νεαρής κοπέλας εκείνης της εποχής. Ο πανάγαθος Θεός μας έκανε αυτό το δώρο. Μας φανέρωσε τα λείψανα της Αγίας Κυράννας για να μας δυναμώσει στην πίστη. Να την προσκυνούμε και να ενισχυόμαστε. Και μέχρι σήμερα είναι πάμπολλα τα θαύματα που επιτελεί η Αγία Κυράννα με τη χάρη του Θεού. Είναι πολύ κοντά μας σαν μια μεγάλη μας αδελφή και μας συμπαραστέκεται στον καθημερινό μας αγώνα.Έτσι, την νιώθουμε κι εμείς… φίλη κι αδελφή μας.
Το παράδειγμα της αγίας Κυράννας θα μας βοηθήσει ακόμη κι αν συναντήσουμε εμπόδια ή πειρασμούς, να αντισταθούμε δυναμικά. Θυμηθείτε τη σταθερή απάντηση της Αγίας: «είμαι Χριστιανή και δεν αλλάζω με τίποτα την πίστη μου στο Χριστό»! Έτσι κι εμείς να βάλουμε στην πρώτη θέση της ζωής μας το Χριστό. «Αγία Κυράννα σε παρακαλώ, να προσεύχεσαι από τον Ουρανό, να κρατήσω κι εγώ την πίστη μου στον Χριστό, τον ακριβό μου θησαυρό!».
ΠΗΓΕΣ:
*https://www.apolytrosis.gr/images/KATVTERO_C/Mathima19o_AgKyranna.pdf
*https://www.imlagada.gr/default.aspx?catid=92